Με επίθεση μέσω βίντεο στον ΥΦΕΘΑ Θανάση Δαβάκη που αποκάλυψε την καταδίκη του, ο Ηλίας Κολλύρης επιχειρεί να μεταφέρει την υπόθεση στο πεδίο της προσωπικής μεταμέλειας, των προσωπικών δεδομένων και του στρατιωτικού συνδικαλισμού. Κρατά όμως σιωπή για τις προαγωγές, τα Συμβούλια Κρίσεων, τον ατομικό φάκελο και τη διαδρομή του σε γραφεία υπουργών Εθνικής Άμυνας.
Μία εβδομάδα μετά τις αποκαλύψεις του Θανάση Δαβάκη στη Βουλή, ο καταδικασμένος, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, σμηναγός Ηλίας Κολλύρης εμφανίστηκε με βίντεο και απάντησε προσωπικά στον κ. Δαβάκη.
Ο πρόεδρος της ΠΟΜΕΝΣ μίλησε για «λάθος της νεαρής του ηλικίας», για υπόθεση που, όπως είπε, έγινε όταν ήταν δόκιμος, για ποινή με αναστολή, για διαγραφή από το ποινικό μητρώο και για ζήτημα προσωπικών δεδομένων.
Δεν απάντησε όμως στο βασικό υπηρεσιακό και πολιτικό θέμα: πώς ένας αξιωματικός με καταδικαστικές αποφάσεις στον ατομικό του φάκελο πέρασε από κρίσεις, προαγωγές και γραφεία υπουργών Εθνικής Άμυνας.
Το βίντεο και η γραμμή της προσωπικής μεταμέλειας
Ο κ. Κολλύρης λέει στο βίντεο ότι δεν κρύφτηκε, ότι έχει μιλήσει δημόσια για το παρελθόν του και ότι αναφέρεται με ειλικρίνεια σε ένα «λάθος της νεαρής του ηλικίας». Υποστηρίζει ότι το περιστατικό έγινε σε ηλικία 20 ετών, όταν ήταν δόκιμος, ότι αποκαταστάθηκε άμεσα και ότι «το ίδιο περιστατικό σήμερα υπό αυτές τις συνθήκες δεν θα ήταν αξιόποινο».
Αυτή είναι η δική του υπερασπιστική γραμμή.
Η υπόθεση όμως που άνοιξε στη Βουλή δεν περιορίζεται στο αν ο κ. Κολλύρης δηλώνει σήμερα μεταμέλεια. Η ερώτηση αφορά την υπηρεσιακή διαχείριση μιας καταδικαστικής απόφασης που, σύμφωνα με τον Θανάση Δαβάκη, βρισκόταν στον ατομικό του φάκελο και είχε τεθεί στη διάθεση των Συμβουλίων Κρίσεων.
Η μεταμέλεια είναι προσωπική υπόθεση. Οι κρίσεις και οι προαγωγές αξιωματικού με καταδικαστικές αποφάσεις στον φάκελο είναι υπηρεσιακή υπόθεση.
Η καταδίκη δεν γίνεται απλό «λάθος»
Ο κ. Κολλύρης επιλέγει στο βίντεο τη λέξη «λάθος». Ο Θανάσης Δαβάκης, όμως, στη Βουλή μίλησε με συγκεκριμένα στοιχεία.
Ανέφερε την υπ’ αριθμόν 278/1998 απόφαση του Πενταμελούς Αεροδικείου Αθηνών και την υπ’ αριθμόν 70/1999 απόφαση του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου. Σύμφωνα με όσα είπε ο υφυπουργός, με την απόφαση αυτή ο κ. Κολλύρης είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών με τριετή αναστολή, διότι είχε κηρυχθεί ένοχος κλοπής πραγμάτων ανηκόντων σε στρατιωτικό, σε συναυτουργία.
Άρα το θέμα δεν γεννήθηκε από μια γενική αναφορά στο «παρελθόν» του προέδρου της ΠΟΜΕΝΣ. Γεννήθηκε από συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις, συγκεκριμένο αδίκημα και συγκεκριμένη παραδοχή του κ. Δαβάκη ότι οι αποφάσεις αυτές ήταν στον ατομικό φάκελο.
Άλλο ποινικό μητρώο, άλλο ατομικός φάκελος
Ο κ. Κολλύρης λέει ότι η ποινή με αναστολή έπαυσε να ισχύει μετά από τρία χρόνια και ότι μετά από οκτώ χρόνια διαγράφηκε από το ποινικό του μητρώο.
Ακόμη κι αν αυτά ισχύουν όπως τα περιγράφει, δεν απαντούν στο ερώτημα των κρίσεων. Ο Θανάσης Δαβάκης είπε στη Βουλή ότι οι δικαστικές αποφάσεις περιλαμβάνονταν κανονικά στον ατομικό φάκελο του κ. Κολλύρη και, μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία, είχαν τεθεί στη διάθεση όλων των Συμβουλίων Κρίσεων.
Το ποινικό μητρώο δεν είναι ο ατομικός φάκελος στρατιωτικού. Η λήξη μιας ποινικής συνέπειας δεν εξηγεί πώς αξιολογήθηκαν υπηρεσιακά οι δικαστικές αποφάσεις σε κρίσεις, προαγωγές, μεταθέσεις και τοποθετήσεις σε θέσεις εμπιστοσύνης.
«Αξιολογήθηκε» από ποιον και με ποια αιτιολογία;
Στο βίντεο ο κ. Κολλύρης υποστηρίζει ότι η υπόθεση έχει κριθεί ποινικά και διοικητικά. Δεν λέει όμως ποια ήταν η διοικητική αξιολόγηση, ποιο όργανο την έκανε, με ποια αιτιολογία και πώς αυτή επηρέασε την υπηρεσιακή του εξέλιξη.
Αυτό ήταν ακριβώς το κενό που αναδείχθηκε στη Βουλή.
Ο κ. Δαβάκης είπε ότι η τελεσίδικη απόφαση διαβιβάστηκε στις 19 Ιουλίου 2000 από τον Β΄ Κλάδο του ΓΕΑ στον διοικητή της 114 Πτέρυγας Μάχης για διοικητικό έλεγχο. Και πρόσθεσε ότι «του έγιναν απλώς συστάσεις».
Αν αυτή ήταν η διοικητική αντιμετώπιση μιας καταδικαστικής απόφασης για κλοπή, τότε το θέμα δεν κλείνει. Αντίθετα, ανοίγει μεγαλύτερο ερώτημα: ποια πρακτική ακολουθούσαν τα Συμβούλια Κρίσεων όταν είχαν μπροστά τους τέτοιες αποφάσεις;
Αναπάντητες οι κρίσεις και οι προαγωγές
Ο κ. Κολλύρης αφιερώνει μεγάλο μέρος του βίντεο στην ηθική, στην αναλογικότητα, στο δικαίωμα ενός ανθρώπου να μην καταδικάζεται εφ’ όρου ζωής για ένα περιστατικό της νεαρής ηλικίας του. Δεν δίνει όμως απάντηση για τις υπηρεσιακές προαγωγές.
Δεν λέει ποια Συμβούλια Κρίσεων είχαν στη διάθεσή τους τις αποφάσεις. Δεν λέει πώς τις αξιολόγησαν. Δεν λέει αν υπήρξε αιτιολογία για την υπηρεσιακή του εξέλιξη παρά την ύπαρξη των αποφάσεων στον φάκελο. Δεν λέει αν υπήρχε γραμμή, επίσημη ή άτυπη, να μη λαμβάνονται υπόψη τέτοιες αποφάσεις μετά την πάροδο ετών.
Εκεί βρίσκεται το θέμα που πρέπει να απαντήσει ο Νίκος Δένδιας: αν η περίπτωση του κ. Κολλύρη είναι μοναδική ή αν υπάρχουν και άλλοι στρατιωτικοί που κρίθηκαν, προήχθησαν, τοποθετήθηκαν στο εξωτερικό ή υπηρέτησαν σε γραφεία υπουργών με αντίστοιχες αποφάσεις στον ατομικό τους φάκελο.
Ο νόμος Δένδια δεν αφήνει την καταδίκη εκτός κρίσεων
Το ζήτημα δεν αδειάζει ούτε από το παλαιό ούτε από το νέο πλαίσιο. Ο Ν. 3883/2010 προέβλεπε ότι κατά τη συνεδρίαση των Συμβουλίων οι εισηγητές θέτουν υπόψη τους λεπτομερή στοιχεία που περιέχονται στον ατομικό φάκελο του αξιωματικού και ότι τα Συμβούλια αποφασίζουν με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση.
Ο Ν. 5265/2026, ο νόμος Δένδια, κάνει ακόμη πιο ρητή τη βαρύτητα της αμετάκλητης καταδίκης. Στο άρθρο 25, για τα κριτήρια προαγωγής αξιωματικών, προβλέπει ότι αμετάκλητη καταδίκη για κακούργημα, κλοπή και άλλα αδικήματα λαμβάνεται υπόψη «οποτεδήποτε».
Ο ίδιος νόμος προβλέπει επίσης αποκλεισμό από το δικαίωμα μετάταξης για όσους έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα για κακούργημα, κλοπή και άλλα αδικήματα.
Άρα ο Νίκος Δένδιας δεν μπορεί να μένει πίσω από την προσωπική απάντηση του κ. Κολλύρη. Ο δικός του νόμος αντιμετωπίζει την αμετάκλητη καταδίκη για κλοπή ως στοιχείο με υπηρεσιακό βάρος. Ο ίδιος έχει σήμερα την πολιτική ευθύνη να απαντήσει αν υπήρξαν αντίστοιχες περιπτώσεις και πώς λειτούργησαν τα Συμβούλια Κρίσεων.
Προσωπικά δεδομένα ή υπηρεσιακή λογοδοσία;
Ο κ. Κολλύρης ρωτά στο βίντεο πώς έφτασαν τα στοιχεία στον κ. Δαβάκη, ποιος τα αναζήτησε, ποιος τα αξιολόγησε και ποιος εισηγήθηκε τη χρήση τους σε κοινοβουλευτική απάντηση. Προαναγγέλλει επίσης ότι ζητήματα τιμής, υπόληψης και προσωπικών δεδομένων θα αντιμετωπιστούν «θεσμικά, νομικά και με αποφασιστικότητα».
Αυτή είναι δική του επιλογή.
Η ύπαρξη όμως πιθανής διαφοράς για προσωπικά δεδομένα δεν απαντά στο υπηρεσιακό ερώτημα. Ο κ. Δαβάκης απάντησε στη Βουλή ως υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, στο πλαίσιο κοινοβουλευτικού ελέγχου, για υπόθεση που αφορά εν ενεργεία στρατιωτικό, πρόεδρο της ΠΟΜΕΝΣ και στέλεχος που, σύμφωνα με τον ίδιο τον κ. Δαβάκη, έχει υπηρετήσει σε γραφείο υπουργού Εθνικής Άμυνας από το 2012 έως το 2015 και από το 2018 μέχρι σήμερα.
Η απειλή νομικών κινήσεων δεν κλείνει τα ερωτήματα για τον φάκελο, τις κρίσεις, τις προαγωγές και την πολιτική ευθύνη.
Η ΠΟΜΕΝΣ δεν απαντά στη θέση των Συμβουλίων Κρίσεων
Ο κ. Κολλύρης συνδέει στο βίντεο την υπόθεσή του με τη συλλογική εκπροσώπηση, τον στρατιωτικό συνδικαλισμό και τα πραγματικά προβλήματα των στρατιωτικών. Αναφέρεται στην πενταετία, στο βαθμολόγιο, στην εισφορά αλληλεγγύης, στα νοσοκομεία, στις μεταθέσεις, στη στέγαση, στο εισόδημα και στη μέριμνα για τις οικογένειες.
Όλα αυτά είναι υπαρκτά ζητήματα για τους στρατιωτικούς.
Δεν απαντούν όμως στο γιατί οι δικαστικές αποφάσεις που, κατά τον κ. Δαβάκη, βρίσκονταν στον ατομικό φάκελο, δεν εμπόδισαν την υπηρεσιακή διαδρομή του προέδρου της ΠΟΜΕΝΣ.
Η ΠΟΜΕΝΣ δεν μπορεί να λειτουργεί ως ασπίδα απέναντι σε κάθε ερώτημα για τον πρόεδρό της. Οι στρατιωτικοί έχουν δικαίωμα σε εκπροσώπηση, αλλά έχουν και δικαίωμα να γνωρίζουν αν οι κανόνες κρίσεων και προαγωγών εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο για όλους.
Η πολιτική ευθύνη παραμένει στον Νίκο Δένδια
Ο κ. Κολλύρης επιλέγει να απαντήσει κυρίως στον ΥΦΕΘΑ Θανάση Δαβάκη. Ο Νίκος Δένδιας όμως είναι ο σημερινός υπουργός Εθνικής Άμυνας. Είναι ο πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου. Είναι εκείνος που έχει σήμερα την ευθύνη της συνέχειας στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Ο κ. Δαβάκης είπε στη Βουλή ότι ο κ. Κολλύρης ήταν στο γραφείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας από το 2012 έως το 2015 και από το 2018 μέχρι σήμερα. Η διαδρομή αυτή περιλαμβάνει γραφεία υπουργών, πολιτικές επιλογές, υπηρεσιακές ανοχές και Συμβούλια Κρίσεων.
Ο Νίκος Δένδιας οφείλει να απαντήσει με στοιχεία.
- Πόσοι στρατιωτικοί έχουν προαχθεί με καταδικαστικές αποφάσεις στον ατομικό τους φάκελο;
- Πόσοι αμετάκλητα καταδικασμένοι τοποθετήθηκαν σε γραφεία υπουργών;
- Πόσοι αμετάκλητα καταδικασμένοι μετατέθηκαν στο εξωτερικό;
- Υπήρχε ενιαία πρακτική ή κατά περίπτωση ανοχή;
- Είχαν ευθύνη τα Συμβούλια Κρίσεων ή υπήρχε πολιτική κατεύθυνση να μη λαμβάνονται υπόψη τέτοιες καταδικαστικές αποφάσεις;
Το βίντεο του κ. Κολλύρη απαντά για το πώς ο ίδιος βλέπει το παρελθόν του. Δεν απαντά για το πώς λειτούργησε το σύστημα που τον έκρινε, τον προήγαγε και τον διατήρησε σε θέσεις εμπιστοσύνης.
Αυτή την απάντηση δεν μπορεί να τη δώσει ο πρόεδρος της ΠΟΜΕΝΣ. Πρέπει να τη δώσει ο Νίκος Δένδιας.
