ΠΟΜΕΝΣ, ύμνοι στον καταδικασμένο Κολλύρη και σιωπή για τις προαγωγές: Ανακοίνωση των Ενώσεων υπερασπίζεται προσωπικά τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας, αλλά δεν απαντά πώς αξιολογήθηκαν οι δικαστικές αποφάσεις που, σύμφωνα με όσα ανέφερε στη Βουλή ο Θανάσης Δαβάκης, βρίσκονταν στον ατομικό φάκελο και ήταν διαθέσιμες στα Συμβούλια Κρίσεων.
Καμία απάντηση για το πώς συνεχίστηκαν οι κρίσεις και οι προαγωγές του καταδικασμένου Κολλύρη δεν δίνει η ανακοίνωση των Πρωτοβάθμιων Ενώσεων της ΠΟΜΕΝΣ. Το κείμενο υπερασπίζεται προσωπικά τον καταδικασμένο για κλοπή πρόεδρο της εργοδοτικής Ομοσπονδίας, μιλά για «πορεία προσφοράς» και «προσωπική αγωνία», αλλά αποφεύγει το ερώτημα που τέθηκε στη Βουλή: πώς αξιολογήθηκαν οι δικαστικές αποφάσεις που, σύμφωνα με τον Θανάση Δαβάκη, βρίσκονταν στον ατομικό φάκελο και ήταν διαθέσιμες στα Συμβούλια Κρίσεων.
Η ανακοίνωση εκδόθηκε μετά τη συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης για τον Ηλία Κολλύρη, πρόεδρο της ΠΟΜΕΝΣ, αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας και πρόσωπο που, σύμφωνα με όσα είπε ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας στη Βουλή, είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών με τριετή αναστολή, επειδή είχε κηρυχθεί ένοχος για κλοπή πραγμάτων ανηκόντων σε στρατιωτικούς, σε συναυτουργία.
Η ανακοίνωση απαντά με ύμνους, όχι με στοιχεία
Οι Πρωτοβάθμιες Ενώσεις της ΠΟΜΕΝΣ δηλώνουν ότι στέκονται «θεσμικά και ανθρώπινα» στο πλευρό του προέδρου τους. Αναφέρουν ότι τον γνωρίζουν μέσα από την καθημερινή παρουσία του, τις παρεμβάσεις, τις διεκδικήσεις και τις πρωτοβουλίες του.
Το κείμενο φτάνει στο σημείο να γράφει ότι «δεν υπάρχει συνάδελφος» που απευθύνθηκε στην Ομοσπονδία και δεν ένιωσε ότι ο κ. Κολλύρης στάθηκε δίπλα του. Αυτή είναι πολιτική και προσωπική υπεράσπιση, όχι απάντηση στο υπηρεσιακό ζήτημα.
Η συζήτηση στη Βουλή είχε άλλο αντικείμενο: τη διοικητική διαχείριση της υπόθεσης, τις κρίσεις, τις προαγωγές και την ίση μεταχείριση των στρατιωτικών. Η ανεξάρτητη βουλευτής Έλενα Καραγεωργοπούλου είχε ζητήσει να απαντηθεί ποια ήταν η διοικητική αξιολόγηση, ποιο όργανο την έκανε, ποιες ενέργειες ακολούθησαν μετά τις δικαστικές αποφάσεις και πώς συνεχίστηκε η προαγωγή και η ανέλιξη του συγκεκριμένου στελέχους.
Το «πέρασαν 25 χρόνια» δεν απαντά στις προαγωγές
Η ανακοίνωση των Ενώσεων της ΠΟΜΕΝΣ επικαλείται ότι η υπόθεση «ανάγεται σε χρόνο πέραν της 25ετίας» και ότι έχει ήδη αξιολογηθεί ποινικά και διοικητικά. Η φράση αυτή επαναλαμβάνει τη γραμμή που είχε δοθεί από το ΥΠΕΘΑ.
Μετά όμως ήρθε η απάντηση Δαβάκη στη Βουλή. Εκεί ο υφυπουργός είπε ότι οι αποφάσεις περιλαμβάνονται κανονικά στον ατομικό φάκελο του καταδικασμένου για κλοπή προέδρου της ΠΟΜΕΝΣ και ότι μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία είχαν τεθεί στη διάθεση όλων των Συμβουλίων Κρίσεως. Είπε επίσης ότι η τελεσίδικη απόφαση διαβιβάστηκε για διοικητικό έλεγχο και πως «του έγιναν απλώς συστάσεις».
Αυτό είναι το σημείο που η ανακοίνωση αποφεύγει. Δεν εξηγεί πώς μια υπόθεση με τέτοιο περιεχόμενο στον ατομικό φάκελο περιορίστηκε διοικητικά σε συστάσεις. Δεν εξηγεί πώς τα Συμβούλια Κρίσεων αξιολόγησαν τα στοιχεία. Δεν εξηγεί πώς συνεχίστηκαν οι προαγωγές.
Ο νόμος Δένδια και το «οποτεδήποτε»
Η επίκληση του χρόνου γίνεται ακόμη πιο αδύναμη όταν συγκρίνεται με το σημερινό πλαίσιο που έχει φέρει ο ίδιος ο Νίκος Δένδιας για τη σταδιοδρομία των στρατιωτικών. Στο άρθρο 25 του Ν. 5265/2026, για τα κριτήρια προαγωγής αξιωματικών, προβλέπεται ότι η αμετάκλητη καταδίκη για κλοπή λαμβάνεται υπόψη οποτεδήποτε.
Άρα η φράση «πέρασαν 25 χρόνια» δεν κλείνει το υπηρεσιακό ζήτημα. Για τους στρατιωτικούς, η κρίση δεν γίνεται με βάση το ποιος είναι αγαπητός ή ποιος έχει υποστηρικτές. Γίνεται με ατομικούς φακέλους, αξιολογήσεις, Συμβούλια Κρίσεων και κανόνες που πρέπει να εφαρμόζονται με το ίδιο μέτρο.
Η ΠΟΜΕΝΣ μιλά για στοχοποίηση, όχι για ίση μεταχείριση
Οι Ενώσεις της ΠΟΜΕΝΣ γράφουν ότι δεν θέλουν να μετατραπεί ο στρατιωτικός συνδικαλισμός σε πεδίο προσωπικών συγκρούσεων. Μιλούν για προσπάθεια «στοχοποίησης» και υποστηρίζουν ότι η κριτική επιχειρεί να μεταφέρει το ενδιαφέρον μακριά από τα πραγματικά προβλήματα των στρατιωτικών.
Η πραγματικότητα είναι πιο άβολη για την εργοδοτική Ομοσπονδία. Τα πραγματικά προβλήματα των στρατιωτικών περιλαμβάνουν ακριβώς την ίση μεταχείριση, τις κρίσεις, τις προαγωγές και την αξιοπιστία των διαδικασιών. Όταν ένας στρατιωτικός βλέπει ότι για τον καταδικασμένο Κολλύρη υπήρχαν αποφάσεις στον ατομικό φάκελο, ότι τα Συμβούλια Κρίσεων είχαν πρόσβαση στα στοιχεία και ότι η διοικητική αντιμετώπιση περιορίστηκε σε «απλώς συστάσεις», το ερώτημα αφορά όλους.
Η εργοδοτική Ομοσπονδία ως ασπίδα ενός προσώπου
Η ανακοίνωση εμφανίζει τις Πρωτοβάθμιες Ενώσεις ως συλλογική ασπίδα υπέρ του προέδρου της ΠΟΜΕΝΣ. Αυτό όμως δημιουργεί νέο θέμα για την ίδια την Ομοσπονδία.
Οι στρατιωτικοί περιμένουν από τις ενώσεις τους να ζητούν καθαρές απαντήσεις από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Δεν περιμένουν ύμνους σε πρόσωπα όταν υπάρχει ανοιχτό ερώτημα για τον ατομικό φάκελο, τις κρίσεις και τις προαγωγές.
Η ΠΟΜΕΝΣ θα μπορούσε να ζητήσει πλήρη αποσαφήνιση για το πώς αξιολογήθηκε διοικητικά η υπόθεση. Θα μπορούσε να ζητήσει να εξηγηθεί με ποια κριτήρια συνεχίστηκε η υπηρεσιακή πορεία του προέδρου της. Αντί γι’ αυτό, ζητά να κλείσει το θέμα επειδή ο κ. Κολλύρης έχει, κατά την ανακοίνωση, «πορεία προσφοράς».
Το ερώτημα παραμένει
Η ανακοίνωση των Ενώσεων της ΠΟΜΕΝΣ δεν απαντά στο βασικό ερώτημα. Ποιος αξιολόγησε τις δικαστικές αποφάσεις; Πώς έκριναν τα Συμβούλια Κρίσεων τον φάκελο; Με ποια αιτιολογία συνεχίστηκαν οι προαγωγές; Γιατί η διοικητική αντιμετώπιση περιορίστηκε, σύμφωνα με τον Θανάση Δαβάκη, σε «απλώς συστάσεις»;
Η υπόθεση του καταδικασμένου για κλοπή προέδρου της ΠΟΜΕΝΣ δεν κλείνει με δηλώσεις συμπάθειας. Αντιθέτως, όσο η εργοδοτική Ομοσπονδία μιλά για τον χαρακτήρα και την προσφορά του κ. Κολλύρη, τόσο μεγαλώνει το κενό γύρω από τις διαδικασίες που επέτρεψαν την υπηρεσιακή του εξέλιξη.
Οι στρατιωτικοί δεν κρίνονται με βιογραφικά συμπάθειας. Κρίνονται με φακέλους, κανόνες και αποφάσεις. Εκεί βρίσκεται η απάντηση που αποφεύγει η ΠΟΜΕΝΣ.
