ΠΟΕΣ σε Δένδια: Γι αυτό παραιτούνται οι στρατιωτικοί – Θα το γνωρίζατε αν διαβάζατε τα 35 έγγραφα που έχουμε στείλει στο ΥΠΕΘΑ
Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στη διαρκή του προσπάθεια να αγνοήσει την πραγματικότητα, αποφάσισε να παραγγείλει έρευνα για να μάθει γιατί οι στρατιωτικοί… παραιτούνται. Όπως φαίνεται, τα προβλήματα που φωνάζουν τόσο δυνατά εδώ και χρόνια δεν ακούγονται μέσα από τους γυάλινους πύργους της ηγεσίας, και άρα, τι καλύτερο από μια καλοπληρωμένη έρευνα για να μας πει αυτό που ήδη ξέρουμε.
Η Πανελλαδική Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών (ΠΟΕΣ), πάντα προσγειωμένη στην πραγματικότητα, υποδέχθηκε την πρωτοβουλία με την ευγένεια που αρμόζει. «Είμαστε εντυπωσιασμένοι», αναφέρει σε ανακοίνωσή της, «που αντί να διαβάσουν τα 35 έγγραφα που έχουμε ήδη στείλει, αποφάσισαν να ξοδέψουν χρήματα για να μάθουν τα ίδια πράγματα από άλλη πηγή». Εξαιρετική διαχείριση πόρων, θα πει κανείς.
Τα προφανή που θέλουν έρευνα
Ας κάνουμε, όμως, τη χάρη στο Υπουργείο να τους υπενθυμίσουμε τα “μυστήρια” της υπόθεσης:
- Οι μισθοί. Οι στρατιωτικοί παίρνουν μισθούς που δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά, αλλά ας μη γελιόμαστε. Το να δουλεύεις 24/7 σε καψόνια, να διατάζεσαι από κάθε περαστικό γραφειοκράτη και να κινδυνεύεις ανά πάσα στιγμή, αξίζει! 800 ευρώ είναι ευκαιρία ζωής!
- Η μέριμνα. Ε, ναι, γιατί να έχει ένας στρατιωτικός υγεία, οικογένεια και ανθρώπινες συνθήκες ζωής; Προφανώς, όταν δεν υπάρχει χρόνος ούτε για ιατρική περίθαλψη, το πρόβλημα δεν είναι η μέριμνα αλλά… η “νοοτροπία”.
- Ο σεβασμός. Εδώ έχουμε το γνωστό “γιατί δεν έρχονται;”. Όπως θυμίζει η ΠΟΕΣ, πρώην αρχηγός του Πολεμικού Ναυτικού είχε αναρωτηθεί γιατί οι ΕΠΟΠ δεν “τσακίζονται” να μπουν σε ένα επάγγελμα που τους εξευτελίζει καθημερινά. Μάλλον φταίνε οι ΕΠΟΠ.
Αν η Ηγεσία είχε ανατρέξει έστω σε ελάχιστα από τα τριάντα πέντε σχετικά έγγραφα που εντελώς ενδεικτικά μνημονεύει η ΠΟΕΣ στην ανακοίνωση, θα μπορούσε να είχε αντιληφθεί ακριβώς τους λόγους και, μάλιστα, εξοικονομώντας ένα αναμφίβολα υπολογίσιμο ποσόν, ως είθισται να στοιχίζουν τέτοιου είδους έρευνες:
- Δυσμενείς συνθήκες εργασίας και επιδεινούμενο εργασιακό πλαίσιο
- Έλλειψη επαγγελματικής ικανοποίησης
- Έλλειψη ουσιαστικών κινήτρων
- Προσβλητικά χαμηλό μισθολόγιο και αναχρονιστικές απολαβές
- Αυξανόμενη επικινδυνότητα για πλήθος παραγόντων
- Αυξανόμενη απασχόληση σε αλλότριες δραστηριότητες τρίτων φορέρων
- Αυξανόμενη συρρίκνωση επαγγελματικών και ατομικών (έως και θεμελιωδών ανθρώπινων) δικαιωμάτων
- Μειούμενη έως ανύπαρκτη μέριμνα
- Αδυναμία αντιμετώπισης αδικιών που ενδημούν εγγενώς στο διοικητικό οικοδόμημα των ΕΔ και οδηγούν στην απώλεια της εμπιστοσύνης προς τη Διοίκηση
- Ακατάπαυστες εξαγγελίες με αρνητικό πρόσημο
- Απροθυμία της Ηγεσίας να αντιληφθεί τα πραγματικά προβλήματα
- Αδυναμία δημιουργίας θετικού οράματος για το μέλλον στα στελέχη
- Αδυναμία των στελεχών για δημιουργία ή διατήρησή οικογένειας
- Αυξανόμενες παρεμβάσεις της Υπηρεσίας στην προσωπική ζωή των στελεχών και των οικογενειών τους
- Έλλειψη αισθήματος δικαιοσύνης
- Αδυναμία (αν όχι αδιαφορία) προστασίας της Υγείας και της Ασφάλειας των στρατιωτικών
- Διαρκής καλλιέργεια κλίματος ανασφάλειας.
Έρευνες για τα αυτονόητα
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί παραγγέλθηκε αυτή η έρευνα, αλλά γιατί δεν έγινε νωρίτερα. Όπως μας υπενθυμίζει η ΠΟΕΣ, τέτοιου είδους έρευνες έχουν έναν βασικό στόχο: να επιβεβαιώσουν τις αποφάσεις που έχουν ήδη παρθεί. Θέλετε ενοποίηση στρατιωτικών νοσοκομείων; Ρωτήστε το προσωπικό αν είναι ικανοποιημένο. Αν πει όχι, τα ενοποιείτε. Αν πει ναι, τα αφήνετε όπως είναι, μέχρι να γίνουν τόσο κακά που όλοι να πουν όχι.
Και το αποκορύφωμα: οι λύσεις που αναζητούνται είναι τόσο “δημιουργικές”, ώστε το μόνο που καταφέρνουν είναι να επιταχύνουν τις παραιτήσεις. Ιατροί, νοσηλευτές και στρατιωτικοί που βλέπουν την κατάσταση να χειροτερεύει, απλώς σηκώνουν τα χέρια και φεύγουν. Αλλά φυσικά, δεν είναι πρόβλημα η πραγματικότητα. Είναι πρόβλημα η αντίληψή μας για αυτήν.
Το μέλλον; Εξοπλισμοί χωρίς προσωπικό
Η ΠΟΕΣ προβλέπει κάτι απλό και, αλίμονο, προφανές: εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, σε μερικά χρόνια η έρευνα θα αλλάξει θεματολογία. Αντί να αναρωτιόμαστε γιατί παραιτούνται οι στρατιωτικοί, θα αναρωτιόμαστε γιατί δεν υπάρχουν στρατιωτικοί καθόλου. Θα έχουμε εξοπλισμούς τελευταίας τεχνολογίας αλλά κανέναν να τους χειρίζεται. Το φαινόμενο του “στρατού χωρίς στρατιώτες” είναι πλέον ορατό.
Ας μη γελιόμαστε. Οι παραιτήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι ούτε μυστήριο ούτε δυσεπίλυτο πρόβλημα. Είναι αποτέλεσμα διαχρονικών πολιτικών που αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν τις πραγματικές ανάγκες των στρατιωτικών.
Και αν η ηγεσία συνεχίσει να αγνοεί τα αυτονόητα, τότε ίσως η επόμενη έρευνα να έχει τίτλο: «Γιατί υπάρχουν μόνο εξοπλισμοί και κανένας για να τους χρησιμοποιήσει;». Ίσως τότε, το Υπουργείο καταφέρει να βρει τη σωστή απάντηση – φυσικά, μετά από μια ακόμα έρευνα.
