Ο Δένδιας έκανε Αρχιπλοίαρχο επί τιμή στον ΓΓ ΥΠΕΘΑ και τον αντιπρόεδρο του ΝΣΚ που είναι στη ΓΔΑΕΕ, την ώρα που αυξάνονται οι παραιτήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις
Οι «επί τιμή» βαθμοί στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είχαν ήδη αρχίσει να θυμίζουν άτυπο τιμοκατάλογο, με τις δωρεές να συνοδεύονται από τον αντίστοιχο βαθμό ανωτάτου των Ενόπλων Δυνάμεων. Τώρα, όμως, το σύστημα δείχνει να λειτουργεί και εκτός «καταλόγου».
Ο βαθμός του Αρχιπλοιάρχου επί τιμή απονεμήθηκε στον Γενικό Γραμματέα του ΥΠΕΘΑ Αντώνη Οικονόμου και στον Διονύσιο Κολοβό, αντιπρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους που υπηρετεί στη ΓΔΑΕΕ. Αν αυτή είναι η νέα εκδοχή της «ισχύος» στο ΥΠΕΘΑ, τότε οι στρατιωτικοί βαθμοί έχουν καταντήσει εργαλείο επιβράβευσης για τους ανθρώπους του συστήματος.
Δωρεά, έπαινος, βαθμός
Μέχρι τώρα, ο Νίκος Δένδιας προωθούσε το αφήγημα της «προσφοράς». Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση του Ευάγγελου Μυτιληναίου, τον οποίο προσφώνησε δημόσια «Ταξίαρχε επί τιμή» και είπε ότι αυτός είναι «ο τίτλος που η Πατρίδα διά της υπογραφής της Προέδρου της Δημοκρατίας σας απένειμε».
❓ Αν αύριο υπάρξει σοβαρή ελληνοτουρκική κρίση, πόσο έτοιμη θεωρείτε την Ελλάδα; Το Armyvoice «τρέχει» ανώνυμη έρευνα και ζητά τη δική σας εκτίμηση ΕΔΩ
Το ίδιο μοτίβο επαναλήφθηκε και στην εκδήλωση για τη Motor Oil. Το ΥΠΕΘΑ ανακοίνωσε ότι στον Ιωάννη Βαρδινογιάννη «απονεμήθηκε η ιδιότητα Εφέδρου Αξιωματικού βαθμού Αρχιπλοιάρχου επί τιμή», ενώ ο ίδιος ο Δένδιας είπε πως «οι Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας απονέμουν τον βαθμό του Αρχιπλοιάρχου επί τιμή», συνδέοντας ευθέως την απονομή με τις δωρεές της οικογένειας προς στρατιωτικές σχολές, το Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών και το ΓΕΕΘΑ. Το επιχείρημα Δένδια ήταν: Δωρεά, δημόσιος έπαινος, βαθμός.
Έτσι ο υπουργός νομιμοποίησε πολιτικά το «εργαλείο» της απονομής βαθμών. Οι «επί τιμή» βαθμοί δεν εμφανίζονταν ως κάτι σπάνιο και εξαιρετικό, αλλά ως μέρος ενός τρόπου δημόσιας επιβράβευσης και ένταξης προσώπων σε έναν κύκλο τιμητικής εγγύτητας προς τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Ο άτυπος τιμοκατάλογος βγήκε εκτός καταλόγου
Τώρα περνάμε σε νέα φάση. Όταν ο ίδιος βαθμός απονέμεται στον διορισμένο από τον πρωθυπουργό Γενικό Γραμματέα του ΥΠΕΘΑ και σε ανώτατο κρατικό λειτουργό που υπηρετεί στη ΓΔΑΕΕ, το επιχείρημα της «ευεργεσίας» δεν αρκεί ούτε ως πρόχειρο άλλοθι.
Ο άτυπος τιμοκατάλογος βγαίνει εκτός καταλόγου. Η στρατιωτική ιεραρχία μετατρέπεται απροκάλυπτα σε μηχανισμό πολιτικής επιβράβευσης.
Ο Αντώνης Οικονόμου είναι Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΘΑ. Και ο Διονύσιος Κολοβός είναι αντιπρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και υπηρετεί στη ΓΔΑΕΕ. Με αυτά τα δύο ονόματα, η πρακτική δεν απλώνεται απλώς. Αποκαλύπτει το πραγματικό της εύρος.
Η «Θουκυδίδεια ισχύς» και ο τιμητικός βαθμός
Εδώ κολλά και η πρόσφατη ρητορική του κ. Δένδια στο Μεσολόγγι. Εκεί μίλησε για «τη Θουκυδίδεια αντίληψη περί της ισχύος ως απαραίτητου κανόνα επιβίωσης». Η φράση επιχειρεί να δώσει ιστορικό βάθος σε ένα σύγχρονο πολιτικό μήνυμα για την άμυνα και την αποτροπή.
Μόνο που στο ΥΠΕΘΑ η «ισχύς» φαίνεται να έχει αποκτήσει και μια πολύ πιο πεζή εφαρμογή. Δεν αφορά μόνο την επιχειρησιακή δυνατότητα, την αποτρεπτική ικανότητα ή τη θέση της χώρας. Αφορά, όπως δείχνουν οι απονομές, και την ικανότητα ορισμένων προσώπων να αποκτούν έναν βαθμό «επί τιμή» με πολιτική πρόταση και θεσμική σφραγίδα.
Αν αυτή είναι η νέα χρήση της «ισχύος», τότε ο Θουκυδίδης μάλλον επιστρατεύεται για πολύ πιο ταπεινούς σκοπούς από εκείνους που επικαλείται η κυβερνητική ρητορική.
Πλήρης αδιαφάνεια στα κριτήρια
Ας δούμε και τη σοβαρή πτυχή της υπόθεσης, που δεν ειναι άλλη απο την πλήρη αδιαφάνεια. Οι απονομές γίνονται με αναφορά στο άρθρο 39 του ν. 3883/2010 και με πρόταση του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων. Το θεσμικό πλαίσιο, δηλαδή, υπάρχει. Αυτό που δεν υπάρχει δημόσια είναι η ουσία της αιτιολόγησης. Δεν είναι γνωστό ποια συγκεκριμένη προσφορά, ποια ακριβής υπηρεσία ή ποιο ειδικό σκεπτικό οδήγησε σε κάθε απονομή. Το κοινό βλέπει μόνο το αποτέλεσμα. Τον βαθμό. Το όνομα. Την πράξη. Όχι το γιατί.
Ακόμη χειρότερα, παραμένει άγνωστος ο συνολικός αριθμός των προσώπων στα οποία έχουν απονεμηθεί τιμητικοί βαθμοί επί υπουργίας Δένδια. Κάποιες περιπτώσεις έγιναν γνωστές επειδή το ίδιο το ΥΠΕΘΑ τις πρόβαλε δημοσίως. Άλλες φαίνονται μέσα από μεμονωμένες δημοσιεύσεις πράξεων. Όμως συγκεντρωμένη, πλήρης και καθαρή εικόνα δεν υπάρχει.
Πόσοι είναι; Σε ποιους βαθμούς; Με ποια ιδιότητα; Με ποια αιτιολογία; Με ποιο σκεπτικό του ΣΑΓΕ; Και γιατί αυτά τα στοιχεία δεν είναι εύκολα προσβάσιμα όταν μιλάμε για δημόσια απονομή στρατιωτικού βαθμού;
Όσο αυτά τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα, και αφορούν τον πυρήνα της υπόθεσης.
Η Βουλή οφείλει να ζητήσει απαντήσεις
Χρειάζεται κοινοβουλευτική ερώτηση, καθαρή και συγκεκριμένη. Να ζητηθεί από τον υπουργό να καταθέσει τον συνολικό αριθμό των τιμητικών βαθμών που έχουν απονεμηθεί επί θητείας του, ανά κλάδο και ανά βαθμό. Να δοθούν τα ονόματα, η ιδιότητα κάθε προσώπου, η ημερομηνία απονομής και η ειδική αιτιολογία για την οποία προτάθηκε. Να διευκρινιστεί ποια ακριβώς κριτήρια εφαρμόζει το ΣΑΓΕ και ποιο μέρος αυτών θεωρείται μη δημοσιοποιήσιμο. Και να απαντηθεί ευθέως τι και ποιον εξυπηρετεί αυτή η πρακτική.
Γιατί όταν οι βαθμοί μοιράζονται σε εύπορους δωρητές, σε πολιτικούς και σε κρατικούς παράγοντες, είναι ξεκάθαρα θέμα δημόσιας λογοδοσίας.
Όταν ο στρατός μικραίνει, η λίστα των «επί τιμή» μεγαλώνει
Η αντίφαση γίνεται ακόμη πιο έντονη αν δει κανείς την πραγματική εικόνα των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι αποστρατείες συνεχίζονται. Οι παραιτήσεις στελεχών είναι διαρκείς. Το προσωπικό πιέζεται και ο στρατός μικραίνει αριθμητικά.
Μέσα σε αυτή την κατάσταση, η επιμονή σε τιμητικές απονομές προς πρόσωπα εκτός της κανονικής στρατιωτικής διαδρομής δεν μοιάζει απλώς άκαιρη. Μοιάζει προκλητική. Γιατί την ώρα που το ανθρώπινο δυναμικό στενεύει, το υπουργείο δείχνει να διευρύνει, έστω συμβολικά, τη δική του λέσχη «επί τιμή».
Η αντίφαση ειναι ορατή: Για τους πολλούς υπάρχει κρίση, αποστρατεία, έξοδος και πίεση. Για τους λίγους υπάρχει και τιμητικός βαθμός.
«Εγώ δεν κατάφερα να γίνω Ταξίαρχος»
Η πιο ισχυρή απάντηση σε αυτή την πολιτική δεν έρχεται από κάποιο κόμμα. Έρχεται από ένα στέλεχος που υπηρέτησε πραγματικά στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Ένας συνταγματάρχης με 34 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας και περίπου είκοσι εξάμηνα στα ελικόπτερα λέει στο Armyvoice: «εγώ δεν κατάφερα να γίνω Ταξίαρχος, αν και μου είπαν αποστρατεύομαι ευδοκίμως τερματίσας την σταδιοδρομία μου».
Από τη μία υπάρχει ο κόσμος της πραγματικής υπηρεσίας, των μεταθέσεων, των μονάδων, των πτήσεων, των κρίσεων και της φθοράς. Από την άλλη υπάρχει ο κόσμος των τιμητικών απονομών, των τελετών, των τίτλων και των αποφάσεων.
Για τους πρώτους ο βαθμός ήταν στόχος ζωής και συχνά δεν ερχόταν ποτέ. Για τους δεύτερους, ο βαθμός φαίνεται να είναι διαθέσιμος μέσα από μια διαδικασία που οι πολλοί ούτε γνωρίζουν ούτε μπορούν να ελέγξουν.
Τι εξυπηρετεί τελικά αυτή η βιομηχανία απονομών;
Αν ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας θεωρεί ότι η απονομή «επί τιμή» βαθμών σε εύπορους δωρητές, πολιτικά πρόσωπα και κρατικούς παράγοντες είναι θεσμικά ορθή, οφείλει να το εξηγήσει δημόσια. Όχι με γενικόλογες αναφορές στην προσφορά, ούτε με επίκληση εσωτερικών διαδικασιών που μένουν στο σκοτάδι.
Και αν δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε πόσοι είναι, ούτε γιατί τιμήθηκαν, ούτε ποιο ακριβώς δημόσιο συμφέρον υπηρετεί αυτή η πρακτική, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς πολιτικό. Είναι θεσμικό.
Το ερώτημα είναι τι και ποιον εξυπηρετεί αυτή η βιομηχανία απονομών, τη στιγμή που ο πραγματικός στρατός μικραίνει και όσοι τον στήριξαν πραγματικά βλέπουν τη διαδρομή τους να κλείνει χωρίς την αναγνώριση που περίμεναν.
Διαβάστε τον κεντρικό φάκελο του Armyvoice για τις Ένοπλες Δυνάμεις
Διαβάστε επίσης:
- Μεταθέσεις στρατιωτικών: πόσες πόλεις αλλάζουν τα στελέχη στην καριέρα τους
- Προκήρυξη Πυροσβεστικής 2026: Πότε οι αιτήσεις για 24 θέσεις Πληροφορικής στο ΑΣΕΠ
- Σύζυγοι στρατιωτικών: Δωρεάν online εργαστήρια ΔΥΠΑ για δουλειά μετά από μετάθεση
- Μεταθέσεις στρατιωτικών: «Τα παιδιά μου δεν έχουν φίλους, μόνο γνωστούς», λένε οι οικογένειες
