Γρίβας για Ουκρανία: Οι γεωπολιτικές επιπτώσεις και η Ελλάδα, ο ρόλος της Τουρκίας και η στρατηγική της Ρωσίας
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Ράδιο 98,4 ο καθηγητής Κώστας Γρίβας, μίλησε για τα ενδεχόμενα των γεωπολιτικών επιπτώσεων του πολέμου στην Ουκρανία.
Συγκεκριμένα, ο Κ. Γρίβας αναφέρθηκε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι οποίες έχουν φτάσει σε σημείο καμπής λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Έχουμε ενταχθεί επισήμως σε μια νέα ιστορική πραγματικότητα, κατά τα λεγόμενα του, στην οποία η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο του κυκλώνα.
Επισημαίνει ότι «η ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας πρέπει να ενταχθεί στην ευρύτερη ελληνική στρατηγική, μέσα στο πλαίσιο του νέου αυτού Ψυχρού Πολέμου».
Σύμφωνα με τον Κ. Γρίβα, η Τουρκία ενδέχεται να επιδιώξει να μετατρέψει την αντιπαράθεση Ρωσίας -Ουκρανίας σε εφαλτήριο, ώστε να επιδείξει στη διεθνή κοινότητα την ισχύ της, να εκβιάσει τον δυτικό κόσμο και να επιτύχει περιφερειακό ηγεμονισμό.
Ο Καθηγητής επισημαίνει ότι η Ελληνική πλευρά έχει ξεκινήσει μια ρεαλιστική πολιτική, η οποία θα προχωρήσει σε πολιτική αντιστάσεως έναντι μιας τουρκικής ολοκληρωτικής επίθεσης.
Ως προς τα συμπεράσματα που διαπιστώνονται από τον πόλεμο στην Ουκρανία αναφέρει ότι ο πόλεμος διεξάγεται με ελάχιστη συμμετοχή της πολεμικής αεροπορίας.
Μικρές ομάδες πεζικού με φορητά αντιαρματικά και αντιαεροπορικά όπλα, λειτουργώντας ένα αποκεντρωτικό μοντέλο μάχης, αποδεικνύεται ότι μπορούν να κάνουν μεγάλη ζημιά. «Παλιά οπλικά συστήματα με την κατάλληλη χρήση μπορούν να έχουνε πολύ μεγάλη επίδραση στο πεδίο της μάχης».
«Πρέπει να καταλάβουμε ότι η βάση της μαχητικής ισχύος ενός στρατεύματος είναι ο στρατός ξηράς και βάση του στρατού ξηράς είναι το απλό πεζικό, ο απλός στρατιώτης και πως μπορείς να τον εξοπλίσεις και πως μπορείς να τοποθετήσεις τις Ένοπλες Δυνάμεις σου, να τις εναρμονίσεις με το γεωγραφικό και ευρύτερο περιβάλλον».
Κατά τα λεγόμενα του, ο επικοινωνιακός στόχος της Ρωσίας δεν είναι τόσο η Ευρώπη, αλλά ο υπόλοιπος κόσμος, με τον οποίο θέλει να διαμορφώσει ένα νέο πλέγμα σχέσεων.
«Η Ρωσία αυτή τη στιγμή συνομιλεί με όλο τον κόσμο, περνά μια εικόνα νέας πολιτικής προς όλες τις κατευθύνσεις. Δεν είναι μόνο προς την Ευρώπη, είναι και προς την Κίνα, είναι και προς την Ινδία, είναι προς την Ιαπωνία.
Μπορεί οι Ρώσοι να θεωρούσανε ότι μέσα στο νέο διεθνές περιβάλλον θα γίνονταν έρμαιο, θα συνθλίβονταν, ανάμεσα στις μυλόπετρες του Ευρωατλαντικού κόσμου και της ανερχόμενης Κίνας, και εν τέλει θα τοποθετούνταν στην σφαίρα επιρροής της Κίνας και θα μετατρέπονταν σε μια δευτερεύουσας σημασίας δύναμη.
Και επειδή δεν έχουν ούτε τα οικονομικά μεγέθη, ούτε τα τεχνολογικά, ούτε τα βιομηχανικά, τοποθέτησαν σε αυτό το παγκόσμιο πόκερ ή αυτή την παγκόσμια παρτίδα σκάκι που παίζεται και θα παίζεται για δεκαετίες, το ισχυρό τους χαρτί που είναι η στρατιωτική ισχύς και ιδιαίτερα η πυρηνική ισχύς γιατί είναι η χώρα με το ισχυρότερο και το πιο ευέλικτο πυρηνικό οπλοστάσιο στον πλανήτη».
