Ο καταδικασμένος αξιωματικός και η συγκάλυψη Δένδια – Μαρινάκη – Πώς η κυβέρνηση προσπαθεί να καλύψει το σκάνδαλο στο ΣΓ ΥΕΘΑ
Η παρουσία του καταδικασμένου αξιωματικού στο στρατιωτικό γραφείο του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, είναι αποκλειστικά δική του επιλογή. Κ
ι όμως, αντί να παραδεχτεί το αυτονόητο, η κυβέρνηση επέλεξε μια πιο «ευφάνταστη» τακτική: να επικαλεστεί έναν νόμο που δεν σχετίζεται καθόλου με τη στελέχωση του στρατιωτικού γραφείου.
Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα στρατηγική – αν ο στόχος ήταν να υποτιμήσει τη νοημοσύνη των πολιτών.
Η αμήχανη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη αποκάλυψε την επιχειρούμενη συγκάλυψη των «ημετέρων» μπροστά σε ένα σοβαρό ζήτημα που πλήττει τη διαφάνεια και τη νομιμότητα στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Το ερώτημα είναι σαφές και αναπάντητο προς το παρόν: Γιατί ένας καταδικασμένος στρατιωτικός βρίσκεται ακόμα στο στράτευμα και μάλιστα στο γραφείο του Υπουργού;
Τι προβλέπει ο νόμος
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, απαντώντας στο Documento για την υπόθεση του καταδικασμένου αξιωματικού, δήλωσε:
«Τα στελέχη που αποκτούν τη συνδικαλιστική ιδιότητα και ανήκουν στη διοίκηση των ομοσπονδιών στρατιωτικών, σύμφωνα με το νόμο 4407/2016, υπάγονται τυπικά στο Στρατιωτικό Γραφείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.»
Πρόκειται για μια δήλωση που θα έκανε ακόμη και έναν πρωτοετή φοιτητή Νομικής να σηκώσει το φρύδι. Πουθενά στον Ν. 4407/2016 ο οποίος τροποποιεί τον συνδικαλιστικό Ν. 1264/1982 δεν αναφέρεται ότι οι συνδικαλιστές πρέπει να τοποθετούνται στο γραφείο του υπουργού.
Το μόνο που προβλέπει ο νόμος είναι ότι οι συνδικαλιστικές οργανώσεις πρέπει να διαθέτουν χώρο για τις δραστηριότητές τους. Με άλλα λόγια, ο νόμος τους δίνει γραφείο, όχι θέση δίπλα στον Υπουργό.
Το ίδιο επιχείρημα περί δήθεν πρακτικής που ακολουθείται είχε καταθέσει και σε δικαστήριο ο πρώην πρόεδρος της ΠΟΜΕΝΣ Δημήτρης Ρώτας, λέγοντας:
«Υπηρετούμε ως επιτελείς στο στρατιωτικό γραφείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Ο Υπουργός μας τοποθέτησε εκεί για να ασκήσουμε στρατιωτικά μας καθήκοντα. Μας τοποθέτησαν εκεί ως στελέχη και έχουμε διπλή ιδιότητα.»
Το δικαστήριο, βέβαια, έσπευσε να διευκρινίσει:
«Όσον αφορά στη στελέχωση του στρατιωτικού γραφείου του ΥΕΘΑ, δεν προβλέπεται, ουδόλως δε προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 30Γ του Ν. 1264/1982 τοποθέτηση ή μετάθεση Στρατιωτικών μελών συνδικαλιστικών οργανώσεων για την εκπλήρωση των σκοπών της Ομοσπονδίας. Τουναντίον, υποχρέωση της Υπηρεσίας είναι η παραχώρηση κατάλληλου χώρου προς διευκόλυνση της λειτουργίας των δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων.»
Θα περίμενε κανείς από τον Νίκο Δένδια, δικηγόρο στο επάγγελμα, να κατανοεί τη διαφορά μεταξύ «υποχρέωσης» και «επιλογής». Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, η νομική του κατάρτιση φαίνεται να έχει υποστεί προσωρινή… αμνησία. Ή μήπως απλώς ποντάρει στο ότι κανείς δεν θα διαβάσει τον νόμο που επικαλέστηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος;
Η πολιτική επιλογή ως θεσμική αναγκαιότητα
Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας Υπουργός Άμυνας της Νέας Δημοκρατίας προσπαθεί να παρουσιάσει ως θεσμική αναγκαιότητα μια καθαρά πολιτική επιλογή. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, το 2019, είχε δηλώσει στη Βουλή:
«Η συνδικαλιστική ηγεσία δεν έπρεπε να συμπίπτει ποτέ και επ’ ουδενί λόγω με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου». Είχε μάλιστα υποστηρίξει ότι θα απομάκρυνε τους συνδικαλιστές, τους οποίους – όπως είπε – είχε «κληρονομήσει» από τον Πάνο Καμμένο. Φυσικά, δεν έκανε απολύτως τίποτα.
Και αν κάποιος αμφιβάλλει για το αν οι Υπουργοί όντως επιλέγουν ποιοι θα είναι στο στρατιωτικό τους γραφείο ή αν τους «κληρονομούν» από τους προηγούμενους, αρκεί να δούμε την περίπτωση του σημερινού προβεβλημένου συνδικαλιστή Ηλία Κολλύρη και το πώς έφθασε να υπηρετεί σε όλα τα γραφεία των Υπουργών Άμυνας.
Ο Μύθος της «Κληρονομικότητας» στο ΣΓ ΥΕΘΑ
Ο κ. Κολλύρης, ιδρυτής του Συνδέσμου Εν Ενεργεία Στελεχών Αεροπορίας (ΣΕΕΝΣΑ) και νυν πρόεδρος της ΠΟΜΕΝΣ, έχει υπηρετήσει στο στρατιωτικό γραφείο του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Όταν ο τελευταίος παρέδωσε τη σκυτάλη του Υπουργείου στον Νίκο Δένδια στις 31 Οκτωβρίου 2014, ο κ. Κολλύρης επανατοποθετήθηκε στο στρατιωτικό γραφείο του κ.Δένδια.
Με την αλλαγή κυβέρνησης το 2015, ο Ν. Δένδιας ζήτησε χάρη από τον Πάνο Καμμένο να τον κρατήσει στο στρατιωτικό γραφείο του, για λίγους μήνες, ώστε να φύγει με τις μεταθέσεις. Και έτσι έγινε.
Ο αποκαλυπτικός διάλογος Πάνου Καμμένου – Ηλία Κολλύρη στην εκπομπή «Στον Ενικό» του Νίκου Χατζηνικολάου (2015) μιλά από μόνος του:
Καμμένος: Ήσασταν στο στρατιωτικό γραφείο του κυρίου Αβραμόπουλου; Ήσασταν εσείς;
Κολλύρης: Βεβαίως. Εγώ ήμουνα.
Καμμένος:Παραμείνατε στο στρατιωτικό γραφείο του κυρίου Δένδια;
Κολλύρης: Δεν σας άκουσα.
Καμμένος: Παραμείνατε στο στρατιωτικό γραφείο του κυρίου Δένδια;
Κολλύρης: Στο στρατιωτικό γραφείο του κυρίου Δένδια.
Καμμένος:Σας; διατήρησα εγώ όπως μου ζήτησε ο κύριος Δένδιας; Σας κράτησα επειδή μου το ζήτησε ο κύριος Δένδιας;
Κολλύρης: Δεν το γνωρίζω αυτό κύριε Υπουργέ, το γνωρίζω ότι με κρατήσατε και εσείς
Καμμένος:Έχετε σχέση με τη Νέα Δημοκρατία;
Κολλύρης: Δεν καταλαβαίνω την ερώτηση αυτή.
Καμμένος: Έχετε σχέση με τη Νέα Δημοκρατία; Συμμετείχατε την προηγούμενη σε σύσκεψη στη Νέα Δημοκρατία;
Κολλύρης: Αυτή τη στιγμή αγαπητέ κύριε Υπουργέ, εδώ βρίσκομαι ως πρόεδρος του ΣΕΕΝΣΑ
Καμμένος: Εμένα όταν ήρθε ο κύριος Δένδιας μου ζήτησε να κρατήσω τον κύριο και κάποιους άλλους συνεργάτες του για κάποιους μήνες, προκειμένου να μην φύγουνε αμέσως Αυτό βεβαίως έγινε αποδεκτό.
Αν υπήρχε όντως νομοθετημένη διαδικασία παραμονής στελεχών στο στρατιωτικό γραφείο του Υπουργού, τότε γιατί χρειαζόταν τέτοιου είδους παρακλήσεις;
Άλλες δυο περιπτώσεις «ειδικής μεταχείρισης» για τον Νίκο Δένδια
Μαθαίνουμε πάντως ότι δεν είναι η πρώτη φορά. Ο κ. Δένδιας ως υπουργός Εξωτερικών όχι μόνο παρέβλεψε το βαρύ κατηγορητήριο υφισταμένου του στον οποίο είχε ασκηθεί ποινική δίωξη για χρήση υπηρεσιακού διπλωματικού απορρήτου, όχι μόνο δεν του άσκησε πειθαρχική δίωξη, όχι μόνο δεν τον ανακάλεσε στην Ελλάδα, από την Ιαπωνία όπου υπηρετούσε, αλλά τον επιβράβευσε με την υπογραφή του με μισθούς τουλάχιστον 96.000 ευρώ.
Αλλά και σήμερα, ο υπουργός Άμυνας έχει να αντιμετωπίσει μια ακόμη περίπτωση καταδικασμένου στελέχους. Αυτή τη φορά, αφορά τη σύνθεση του νέου Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας (ΕΑΑΑ), το οποίο πρέπει να επικυρώσει με την υπογραφή του.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ένα από τα εκλεγμένα στελέχη έχει καταδικαστεί για εξύβριση και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να διαγραφεί από την ΕΑΑΑ. Παρότι το απερχόμενο ΔΣ κάλεσε όλους όσοι εξελέγησαν να υπογράψουν υπεύθυνες δηλώσεις ότι δεν έχουν καταδικαστεί, υπάρχουν τέσσερα άτομα που δεν το έκαναν.
Θα βάλει ο κ. Δένδιας την υπογραφή του για να επικυρώσει τον διορισμό τους, όπως έβαλε την υπογραφή του για να πάρει στο στρατιωτικό του γραφείο τον καταδικασμένο αξιωματικό; Ή μήπως αυτή τη φορά θα επικαλεστεί έναν άλλο «βολικό» νόμο;
