Διαφήμιση
Home ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η άλωση της Πόλης, η Κόκκινη Μηλιά και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς

29 Μαϊου 1453: Η άλωση της Πόλης, η Κόκκινη Μηλιά  και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς που θα αναστηθεί και θα κυνηγήσει τους Τούρκους

Κείμενο του Δημητρίου Κουτρουμάνη στην Στρατιωτική Επιθεώρηση

Στις 29 Μαϊου 1453, όταν οι οθωμανοί πέρασαν από την κερκόπορτα, ακο­λού­θη­σε η σφα­γή στην Α­γί­α Σοφί­α και τη νύ­χτα ο σουλ­τά­νος μπή­κε στην Πό­λη και κα­τευ­θύν­θη­κε προς τη με­γά­λη εκ­κλη­σί­α.

Διαφήμιση

Κα­τό­πιν ε­ντο­λής του, ο με­γαλύτε­ρος σε η­λι­κί­α ι­μά­μης α­νέ­βη­κε στον άμ­βω­να και ευ­χα­ρί­στη­σε τον Αλ­λάχ. Ο Μωά­μεθ βγή­κε α­πό την Α­γί­α Σο­φί­α και κα­τευ­θύν­θη­κε προς το πα­λιό πα­λά­τι των Αυ­το­κρα­τό­ρων.

Κα­θώς τα πα­σού­μια του πα­τού­σαν ε­πά­νω στα μω­σα­ϊ­κά, λέ­γε­ται πως ψι­θύ­ρι­σε τους στί­χους ε­νός Πέρ­ση ποι­η­τή: «Η α­ρά­χνη υ­φαί­νει τα πέ­πλα της στο πα­λά­τι των Και­σά­ρων. Η κου­κου­βάγια κα­λεί τους φρου­ρούς στα κά­στρα της Α­φρα­σί­ας». Ή­ταν μό­λις 21 ε­τών.

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης λεπτό προς λεπτό: Εάλω η Πό­λις!

Σύμ­φω­να με την πε­ρι­γρα­φή του Φραντζή, οι κα­τα­κτη­τές, με­τά το τέ­λος του α­γώ­να, α­να­ζή­τη­σαν το σώ­μα του αυ­τοκρά­το­ρα: «πλεί­ο­νας κε­φα­λάς των α­ναι­ρεθέ­ντων έ­πλυ­ναν, ει τύ­χοι και την βα­σι­λι­κήν γνω­ρί­σω­σι, και ουκ η­δυ­νή­θη­σαν γνω­ρί­σαι αυ­τήν, ει μη το τε­θνε­ώς πτώ­μα τού Βα­σι­λέως ευ­ρό­ντες ο ε­γνώ­ρι­σαν εκ των βα­σι­λι­κών πε­ρι­κνη­μί­δων, ή και πε­δί­λων έν­θα, χρυ­σοί α­ε­τοί ή­σαν γε­γραμ­μέ­νοι, ως έ­θος υ­πήρ­χε τοις βασι­λεύ­σι».

29 Μαΐου 1453: H Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Η άλωση της Πόλης, η Κόκκινη Μηλιά και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς

Η α­να­γνώ­ρι­ση του νε­κρού αυ­το­κράτο­ρα συ­νο­δεύ­θη­κε α­πό την ε­ντο­λή τού σουλτά­νου Μω­ά­μεθ Β’ να τα­φεί με τις αρ­μό­ζου­σες βα­σι­λι­κές τι­μές, χω­ρίς ό­μως να α­να­κοι­νω­θεί και ο τό­πος της τα­φής.

Οι μυ­στι­κοί πό­θοι τού λα­ού συ­νέ­δε­σαν τον θρύ­λο τού μαρ­μα­ρω­μέ­νου βα­σι­λιά, με την ελ­πί­δα για την α­πε­λευ­θέ­ρω­ση και την α­πο­κα­τά­στα­ση της αυ­το­κρα­το­ρί­ας.

Ο θρύ­λος λέ­ει ό­τι τη στιγ­μή που ο βα­σι­λιάς πε­ρι­κυ­κλώ­θη­κε α­πό τους Τούρκους, έ­νας άγ­γε­λος του Κυ­ρί­ου τον άρ­παξε και τον έ­κρυ­ψε σε μια σπη­λιά, α­φού πρώ­τα τον μαρ­μά­ρω­σε. Στη σπη­λιά αυ­τή πε­ρι­μέ­νει για αιώ­νες ο «Μαρ­μα­ρω­μέ­νος Βα­σι­λιάς» να ξα­να­έρ­θει την κα­τάλ­λη­λη
στιγ­μή, «το πλή­ρω­μα του χρό­νου», και ο άγ­γε­λος Κυ­ρί­ου θα του ξα­να­δώ­σει τη ζω­ή και το σπα­θί του για να διώ­ξει τους Τούρ­κους α­πό την Κων­στα­ντι­νού­πο­λη.

Η άλωση της Πόλης, η Κόκκινη Μηλιά και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς
Η άλωση της Πόλης, η Κόκκινη Μηλιά και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς

Άλ­λοι θρύ­λοι και προ­φη­τεί­ες α­να­φέ­ρουν ό­τι θα τους κυ­νη­γή­σει μέ­χρι την Κόκ­κι­νη Μη­λιά και στη μά­χη που θα γί­νει οι Τούρκοι θα νι­κη­θούν και «θα κο­λυ­μπή­σει το μο­σχά­ρι στο αί­μα τους». Ο θρύ­λος προσθέ­τει, α­κό­μα, ό­τι οι Τούρ­κοι ψά­χνουν συ­νε­χώς να α­να­κα­λύ­ψουν τη σπηλιά, ό­που βρί­σκε­ται ο Μαρ­μα­ρω­μέ­νος Βασι­λιάς για να χτί­σουν την εί­σο­δό της,
ώ­στε να μην μπο­ρεί να ξα­να­βγεί α­πό ε­κεί.

Ό­μως, οι προ­σπά­θειές τους εί­ναι συνε­χώς ά­καρ­πες, α­φού ο άγ­γε­λος προ­στα­τεύ­ει τον Μαρ­μα­ρω­μέ­νο Βα­σιλιά και περι­μέ­νει την ε­ντο­λή του Θε­ού για να τον ξυ­πνή­σει.

Διαφήμιση